نوع مقاله: مقاله کامل پژوهشی

نویسنده

عضو هیات علمی گروه علوم و صنایع غذایی دانشگاه زنجان

چکیده

امروزه استفاده از ژل‌های با رفتاری شبیه مایع و به شکل سوسپانسیون‌های قابل جذب به عنوان حامل‌های مناسب برای تحویل دهانی یا گوارشی ترکیبات زیست فعال و عطر و طعم بسیار رایج گردیده است؛ در این پژوهش میکروکپسول آلژینات- پروتئین آب پنیر حامل ویتامین تولید شده در پژوهش پیشین این گروه تحقیقاتی، از نظر خصوصیات مکانیکی، رئولوژیکی و انتشاری مورد بررسی قرار گرفت تا بتوان آن را به عنوان یک میکرو حامل جدید معرفی نمود. نتایج این تحقیق نشان داد که متوسط اندازه میکروکپسول به عنوان تابعی از روش امولسیون‌سازی (التراسوند یا همزدن)، میزان آلژینات (2 یا 4 درصد) و پروتئین آب پنیر (6 یا 10 درصد) است و با افزایش غلظت آلژینات و پروتئین آب پنیر و نیز با استفاده از روش التراسوند، میکروکپسول کوچکتری تولید می‌گردد. با افزایش زمان نگهداری، اندازه ذرات میکروکپسول افزایش پیدا نمود ولی پایداری ریبوفلاوین و بیوتین طی 30 روز نگهداری در دمای 4 درجه سانتی‌گراد تغییر نکرد. با اعمال التراسوند از میزان نرمی بافتی کاسته شده ولی از طرف دیگر میزان محافظت از ترکیب ریزپوشانی شده افزایش پیدا نمود. نتایج اندازه‌گیری ویسکوزیته نشان‌دهنده رفتار سودوپلاستیک در این میکروژل‌ها بود. نتایج پیش‌بینی ضریب دیفوزیون نشان دهنده رهایش از نوع دیفوزیون بوده و اینکه این میکروکپسول برای محافظت عوامل زیست-فعال در سیستم‌های گوارش قابل استفاده می‌باشد.

کلیدواژه‌ها