نوع مقاله : مقاله کامل پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی نیشابور

2 گروه بهداشت مواد غذایی و آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد

3 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه فردوسی مشهد

10.22101/jrifst.2021.262924.1211

چکیده

در این مطالعه به منظور ریزپوشانی کافئین به عنوان مدلِ ماده طعمی از کلوئیدوزومِ هیدروژل با پوسته میکروذرات کربنات کلسیم استفاده شد. وقتی ذرات کربنات کلسیم در روغن آفتابگردان پراکنده و سپس امولسیون آب در روغن تولید شد، با اضافه کردن گلوکونو دلتا لاکتون، قطرات آب که محتوی آلژینات بودند با لایه خارجی ذرات کربنات کلسیم، به آهستگی درون هیدروژل های در اندازه چند ده میکرومتر و بدون انعقاد ژلی شدند. میکرو ذرات کربنات کلسیم هم اتصال دهنده آلژینات و هم پایدار کننده امولسیون آب در روغن هستند. بعد از 48 ساعت سکون، کلوئیدوزوم های هیدروژلی حاصل به دلیل نیروی ثقل در کف ظرف جدا شدند. نتایج آزمون طیف سنجی مادون قرمز نشان داد که پیک های شاخص گروه های عاملی کافئین در طیف نمونه کلوئیدوزوم بارگذاری شده ظاهر گردیده و موقعیت آن جا به جا شده است. نتایج آزمون حرارتی نشان داد که اختلاف نقطه ذوب بین نمونه های کلوئیدوزوم با مقادیر متفاوت میکروذرات کربنات کلسیم در فرمول آنها ارتباط دارد. نتایج آزمون پراش اشعه ایکس نیز مبین تغییر در درجه کریستالی کافئین بود. نمونه کلوئیدوزوم بعد از 5 ساعت، رهایشِ کافئین در آب را حداکثر تا 55% ادامه داد. این در حالی است که با اعمال شرایط دهان در همان دما برای این نمونه، میزان رهایش کافئین بارگذاری شده 33% افزایش نشان داد. به طور کلی، نتایج آنالیز دستگاهی و آزمون رهایش نشان داد که کافئین درون شبکه هیدروژلی آلژینات به خوبی ریزپوشانی شده است و رهایش مناسبی در شرایط شبیه سازی شده دهان دارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات