نوع مقاله : مقاله کامل پژوهشی

نویسندگان

1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد باغبانی، گروه علوم باغبانی و گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

2 استادیار، گروه علوم باغبانی و گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

3 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

چکیده

قابلیت ماندگاری چهار رقم گوجه فرنگی گیلاسی (Lycopersicon esculentum. Mill) و بیان ژن های بیوسنتز اتیلن (ACO1،ACS4 ،SAM1 و ACO4) با تیمارهای بسته بندی (فیلم LDPE) و بسته بندی همرا با تیمار MCP-1 ((5 میکرو لیتر در لیتر) به مدت 48 ساعت در دمای 20 درجه سانتی گراد) در دمای 20 درجه سانتی گراد به مدت 16 روز مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج افت وزن و سفتی بافت میوه نشان دادند که بین بسته بندی و بسته بندی همراه با 1-MCP در چهار رقم گوجه فرنگی تفاوت قابل توجهی وجود نداشت، اما تغییرات مواد جامد محلول و pH در تیمار بسته بندی همراه با 1-MCP نسبت به سایر تیمارها کمتر بود. بر اساس نتایج فیزیکوشیمیایی درجه بندی ارقام گوجه فرنگی رقم یلوو پییر، اورنج سانتا، بلک بری و اورنج بری به ترتیب از ماندگار تا حساس انجام شد. بررسی الگوی بیان ژن‌های SAM1، ACO1،ACS4 و ACO5 در ارقام یلوو پییر و اورنج بری نشان داد که بیان این ژن‌ها در شاهد با اختلاف معنی دار بیشتر از تیمارهای بسته‌بندی و بسته‌بندی همراه با 1-MCP صورت گرفت. سطح بیان ژن ACO5 در هر دو رقم یکسان بود، اما سطح بیان ژن‌های ACO1 و ACS4 در رقم یلوو پییر بیشتر از اورنج بری بود. در مقابل، میزان بیان ژن SAM1 در رقم یلوو پییر کمتر از اورنج بری مشاهده شد. در مجموع، با وجود تفاوت ژنتیکی این ارقام، بسته بندی و تیمار بسته بندی همرا با 1-MCP منجر به کاهش فسادپذیری و بهبود کیفیت نگهداری میوه گوجه گیلاسی شد.

کلیدواژه‌ها